I Can’t Knit

I have hurt my right shoulder and arm and it’s taking forever to heal. Knitting hurts badly, but I can embroider a little bit.

This is not good news for me. My textile work is important to me on many levels. For fun, for relaxation, for mediation, as a creative outlet. But I have to be careful and try do get better as fast as I can.

On Saturday my family and I braved both the petrol prices and the intense cold and went on a short road trip. It stared in Vík (obviously)
Vík
and went westward to the nearest town in Hvolsvöllur. We didn’t stop much and walk, it was really cold, but the view was beautiful and it was a welcome change. The village is lovely, but you can get a kind of cabin fever if you don’t get out, once in a while.
Here are some photos from the trip.

Pétursey

Skógarfoss

LightHægri öxlin og handleggurinn eru í lamasessi og batinn gengur mjög hægt. Það er allt of sárt að prjóna, en ég get saumað svolítið út.

Þetta eru ekki góðar fréttir fyrir mig. Textílvinnan skiptir mig miklu máli. Sem tómstundaiðja, leið til slökuna, hugleiðslu og sem útrás fyrir sköpunarþörf. En ég verð að fara varlega og reyna að ná þesu í lag sem fyrst.

Á laugardaginn ákváðum við fjölskyldan að gefa skít í kuldann og bensínverðið og fara í bíltúr. Þorpið er yndislegt, en það er nauðsynlegt að komst burt öðru hverju, þó ekki sé nema í næsta þorp. Ferðin byrjaði heima (augljóslega).
Vík
Við gengum ekki eins mikið og við ætluðum, það var nefnilega virkilega kalt, en veðrið var fallegt og útsýnið fyrsta flokks.

Pétursey

Skógarfoss

Light

Við ætluðum að fara í kaffi á kaffihúsi eða sveitahóteli, en öll slík reyndust lokuð og við enduðum á bensínstöðinni. Það vakti mig til umhugsunar um ferðaþjónustu að vetri til. Við mættum nefnilega mörgum ferðamönnum. Það voru hópar við báða stóru fossana, slatti af ljósmyndurum hér og hvar við veginn, mótorhjólahópur á sandinum og svo framvegis. Á sveitahótelinu var (illa) handskrifaður miði þar sem stóð að kaffihúsið væri lokað. Ekkert um hversu lengi, hvort það væri bara lokað þennan dag, eða kannski er það lokað í vetur? Ég hef nú grun um að svo sé ekki – það var fólk inni. En mér finnast þetta ekki nógar upplýsingar til ferðafólks, þó að okkur væri kannski sama. Eins var á kaffihúsinu á Hvolsvelli. Lokað, en enginn miði um hvenær eða hvort það væri opið yfir veturinn.
Nú er mikið talað um heilsársferðamennsku og mikilvægi þess að lengja ferðamannatímabilið. Hér á suðurlandi koma ferðamenn allt árið og í öllum veðrum. Er ekki nauðsynlegt að veita þeim betri upplýsingar en illa skrifaða miða í glugga með afar takmörkuðum upplýsingum? Þarf ekki að vera eitthvað annað í boði en bara bensínstöðin, með fullri virðingu fyrir þeim? Eða er ekki rekstrargrundvöllur fyrir öðru?

Hér í Vík er ég oft stoppuð af ferðamönnum og spurð um kaffihús, svo eftirspurnin er allavega einhver.

Print Friendly

4 Responses

  1. Beatrice Beatrice

    at |

    So sorry to hear – hope you will soon be better again!!!!
    Wish you well!
    Love all this pix; specially the second one.
    Yes, once in a while you must get out….gas prices are extreme high here as well, but you can’t always remain home.
    Thinking of you,
    Beatrice
    ~.*.~

    Reply
  2. (not that) Joan (not that) Joan

    at |

    So sorry to hear that you are in pain– sending healing thoughts your way!

    Reply
  3. ella ella

    at |

    Æi, hendurnar á okkur skipta svoo miklu máli.
    Þetta með þjónustuna er oft til umræðu. Ég rak litla sveitaverslun, fyrrverandi kaupfélag, en gafst upp, þar þurfti flest að vera til en heimafólkið verslaði ekki nema það sem gleymdist í kaupstaðarferðunum. Það var ofur eðlilegt, það var líka ódýrara fyrir mig að kaupa inn í stórmörkuðum en í heildsölum. Túristar voru ekki nógu margir til að ég hefði nægileg laun. Nú er vitað mál að viðskiptavinir skila sér ekki nema það sé opið og ekki er til mikils að hafa opið ef enginn kemur. Ég held að skársta leiðin sé að hafa tvennt í takinu í einu, einhvers konar smáiðnað eða handverk til dæmis til að styðja við veitingarekstur eða hvaða þjónustu sem um er að ræða. Maður þarf þá að þola að vera “truflaður” við annað verkið vegna hins.

    Reply
  4. Christa Christa

    at |

    fantastic pictures and I also hope that you will soon be fully recovered..
    all the best,
    Christa from Switzerland

    Reply

Leave a Reply